கவிஞர்.மீராவின் மனைவி இரா.சுசீலாவிடம் ஒரு நேர்காணல்...
தமிழ்மொழி, பொதுவுடமை, சமுதாய சீர்திருத்தம், தொழிலாளர் முன்னேற்றம் இவற்றில் பாரதி, பாரதிதாசனையொத்த எழுச்சிக் கவிஞர் தமிழுலகில் ‘மீரா' என்றறியப்படும் மீ. ராசேந்திரன்! பாவேந்தர் பாரதிதாசன் ... என் குரு! மகாகவி பாரதி... என் தெய்வம்! என்று தன் ‘மீரா கவிதைகள்' நூல் முன்னுரையில் குறிப்பிடும் இவர், கவிஞர், கல்லூரி முதல்வர், தொழிற்சங்கவாதி; மொழிப்பற்றாளர்; பதிப்பாசிரியர்; வானம்பாடி இயக்கத்தின் முன்னோடிகளில் ஒருவர்! ‘கவி'என்கிற கவிதை இதழ், ‘அன்னம்', ‘அன்னம் விடு தூது'என்ற இதழ்களின் ஆசிரியர்; பல பதிப்புகள் கண்ட ‘கனவுகள்+ கற்பனைகள்=காகிதங்கள்' ,'மூன்றும் ஆறும்', ‘ஊசிகள்' போன்ற நூல்களின் படைப்பாளி; மனிதாபிமானம் மிக்க ஒரு பகுத்தறிவுவாதி... எனப் பல்வேறு ஆளுமைத் திறமைகளைக் கொண்டவர். சிவகங்கைக்காரர்.
கவிக்கோ அப்துல் ரஹ்மான், டி.எம். அப்துல் காதர், கவிஞர்கள் சிற்பி, இன்குலாப், நா.காமராசன், மேத்தா, வைரமுத்து,பாலா, தமிழன்பன்,
பி.சிதம்பரநாதன், முருகு சுந்தரம், அபி தேனரசன், புவியரசு, தமிழ்நாடன், தணிகைச் செல்வன், இந்திரன், காசி ஆனந்தன், நவகவி, கல்யாண்ஜி, கலாப்ரியா, கந்தர்வன், அறிவுமதி, வெ.சேஷாசலம், க.வை.பழனிச்சாமி, நாஞ்சில் ஆரிது, வைகை வாணன், இக்பால், பஞ்சு, ரவிசுப்ரமணியன், வசந்தகுமார்-இவர்கள் என் அங்கங்களைப் போன்ற சகோதரக் கவிஞர்கள். இவர்கள் என்னுள் நிறைந்திருக்கிறார்கள். எனவே, நான் நானல்ல; நான் மட்டுமல்ல. எல்லாரும் கலந்த ஒரு அவதாரம். ஆமாம்... நான் செத்தாலும் வாழ்வேன்!( மீரா கவிதைகள் நூல் முன்னுரையில் மீரா).
மீரா பலரை உருவாக்கியவர்; அம்முயற்சியில் தன்னை ‘உரு'வாக்கிக் கொள்ள மறந்தவர். மீராவின் பாடல்களில் கவித்துவ ஒளிக்கீற்றுகள் பலப்பல உள்ளன. ஆனால், அவரோ மற்றவர்களின் ஒளிச்சேர்க்கையில், தனது நிறத்தை இணைத்துக் கொண்டவர். தன்னை இழக்கத் துணிந்தவர்.(அறிஞர். தமிழண்ணல்)
உடல்நலக் குறைவால் தமது 63வது வயதிலேயே மரணம்(01.09.2002) தழுவிய அவருக்குக் கடந்த செப்டம்பரில் (23.09.2010) நெய்வேலியில் ஒரு நினைவுக் கூட்டம் நடந்தது.
அதில் கலந்து கொண்ட மீராவின் துணைவியார் சுசீலா அம்மையாரிடமும், மகள் கண்மணி பாண்டியனிடமும் அவசரமாய் ஓரிரு வார்த்தைகள் பகிர வாய்ப்புக் கிடைத்தது.
மறுநாள் மாலை, கண்மணி பாண்டியன் இல்லம் சென்று, ஆற அமர கவிஞர் பற்றிய நினைவுகளை, அவரது துணைவியாரிடம் பேச விழைந்தோம்.
அம்மையாரின் எளிமையான தோற்றமும், மாறாத புன்னகையும் வசீகரித்தது எங்களை.
கவிஞர் மீராவின் உன்னதங்களை, அவரது இலக்கிய நண்பர்கள் வாயிலாகவே வெகுவாக அறிகிறோம். பேரறிஞர் அண்ணா, கலைஞர் கருணாநிதி, அ. நல்லக்கண்ணு போன்ற அரசியலாரின் புகழ் மொழிகளையும் குறிப்பிடலாம்.
சாகாத வானம் நாம்/ வாழ்வைப் பாடும்/ சங்கீதப் பறவை நாம்/ பெருமை வற்றிப் போகாத/ நெடுங்கடல் நாம்/ நிமிர்ந்து நிற்கும்/ பொதியம் நாம்; இமையம் நாம்/ காலத்தீயில் வேகாத பொசுங்காத/ தத்துவம் நாம்... பேரறிஞர் அண்ணா போன்ற தலைவர்கள் அரசியல் தலைவர்கள் அடிக்கடி மேடையில் எடுத்தாண்ட மீராவின் கவிதையொன்றின் சில வரிகள் இவை.
அவருடனான 38 ஆண்டுகால (10.09.1964)-(01.09.2002) வாழ்தலில் ஒரு துணைவியாக கவிஞரைப் பற்றிய அனுபவங்களை கேட்டறியும் ஆவலை வெளியிட்டோம்.
தென்றலாக வருடும் மென்குரலில் துவங்குகிறார்...“எனக்கு கல்யாணம் செய்யும் போது 16-17வயசு. அபூர்வமான மனிதர் என் கணவர். சோர்வில்லாதவர். நகைச்சுவையாளர். யாரையும் கடிந்து பேசமாட்டார். எல்லாருக்கும் தன்னாலான நல்லதை செய்யப் பிரயாசைப்பட்டவர்.
ருசித்து சாப்பிடுவார். அசைவ பிரியாணியும், மீன் குழம்பும் ரொம்ப இஷ்டம். காபி ரொம்பப் பிரியம். கேட்கறப்போவெல்லாம் தரணும். ஆசிரியர் போராட்டத்துல கலந்துகிட்டப்ப சிறைக்குப் போய் வந்த பெறகு, ‘அங்க சாப்பாடெல்லாம் எப்படி'ன்னு கேட்டதுக்கு, ‘பிரமாதம், வீட்டைவிடக் காபி நல்லாவேயிருந்துச்சு'ன்னார். (சிரிப்பு)
கடைசியா உடம்பு முடியாமப் போனபோது கூட, ‘பத்தியமாச் சாப்பிட்டு 100 வயசு வாழறதை விட, விருப்பமானதைச் சாப்பிட்டு எந்த வயசிலயும் போகலாம்' அப்படீம்பார்.
இராத்திரி படுக்க ரெண்டு மணியானாலும் விடியக்காலையில 4-5 மணிக்குள்ள எழுந்திடுவார். பேராசிரியர் வேலையிலயிருந்து ஓய்வு பெற்ற பெறகும் கூட, பதிப்பிக்கிற நூல்களுக்கு அச்சுப் பிழை சரி செய்யறது, பேப்பர், இங்க் மத்த பொருட்கள் வாங்கிட்டு வரது, படிக்கிறது, எழுதுறது, தேடி வர்ற நண்பர்கள் கிட்ட பேசறதுன்னு நாள் பூரா ஏதாவது செய்துகிட்டேயிருப்பார்.
தினம் தினம் பயணத்துக்கும், புத்தகக் கட்டுகளை சுமந்து எவ்வளவு தூரமும் நடக்கவும் அசராதவர். வெளியே போனா கடைசி வண்டியாவது பிடிச்சு ஊருக்கு வந்து வீட்டில் படுத்தாத் தான் அவருக்கு நிம்மதியாயிருக்கும்.
இப்பவும் ஊருக்குப் போயிருக்கார்... வந்துடுவார்ன்னு தான் நெனைச்சு நெனைச்சு, ஒரேயடியாப் போயிட்ட துக்கத்தைக் கரைச்சுக்கறேன். சிவகங்கையில எங்க வீட்டுல 30 வருஷமா ஒரு அம்மா வேலை பாத்துச்சு. இப்பவும் நான் ஊருக்குப் போனா அப்படித்தான் சொல்லும்... “ஐயா ஊருக்குப் போயிருக்கார்ம்மா... வந்துடுவார், கவலைப் படாம இருங்க.”
கவிக்கோ விருது வாங்க சென்னை போன போது, என் தம்பி கார்த்திகேயன் வீட்டில் திருவான்மியூரில் ஒரு மாசமிருந்தோம். தினமும் சாயங்காலமானா அப்துல் ரஹ்மான், மேத்தா, இந்தியா டுடேயிலிருந்த விஸ்வநாதன் எல்லாரும் இவரைப் பார்க்க வந்துடுவாங்க. என் தம்பி, இவர், அவங்க மூணு பேர் எல்லாருமா பீச்சுக்கு வாக்கிங் போயிட்டு 8.30 மணிக்கு மேல வீடு திரும்புவாங்க. அந்த ஒரு மாசமும் என்னோடவே அதிக நேரமிருந்தார். ரொம்ப சந்தோஷமாயிருந்தேன் அப்ப.
இவ்வளவு வேலை செய்தவரை, இவ்வளவு பேரோடு பேசியவரை நம்மோட ஒரு மணி நேரமாவது பேச வைக்க முடியாமப் போனோமேங்கற ஏக்கம் எப்பவுமிருந்துச்சு. அதுவும், ஜெயலலிதா கண்ணகி சிலையை பீச்சுல இருந்து அப்புறப்படுத்தினப்போ தீர்ந்துச்சு. ‘அப்படியென்ன அந்த சிலை மேல பயப்படும் படி'ன்னு கேட்டேன் அவரை. அதிசயமா, ஒரு மணி நேரத்துல சிலப்பதிகாரம் காப்பியம் முழுக்க எனக்குப் புரியுற விதமா பாடம் மாதிரி சொன்னாரு. அந்த ஒரு மணி நேரப் பேச்சு இப்பவும் நினைவிருக்கு எனக்கு. மறக்கவே முடியாது.
இப்ப, அவர் இல்லாத ஒரு குறைதான்... எது இருந்தும் அவர் இல்லாதது பெரும் குறைதான் எனக்கு.”
காலமாகிப் போன தன் வசந்தகால நினைவுகளின் அழுத்தம் அவரின் குயில் குரலை இறுகப் பிடித்து கமறச் செய்கிறது.
“உங்க அண்ணிய ரொம்ப காலமாவே நான் புரிஞ்சுகிடாமயே இருந்துட்டேன் ரவி” எனக் கும்பகோணத்தில் வைத்துக் கடைசியாகப் பார்த்த போது மீரா தன்னிடம் வருந்தியதாக ரவி சுப்ரமணியம் தன் இரங்கல் கட்டுரையில் (மீரா சிறப்பிதழ்-மண்/3, பக்கம் 47) குறிப்பிட்டிருப்பார். மீராவின் நண்பர்கள் அனைவரும் அவரது துணைவியாரை அண்ணி என்று தான் அழைப்பர்.
அதைப் படித்த போது மீராவின் ஆதர்சக் கவிஞர் கலீல் கிப்ரானின் ‘பிரியும் வேளை வரும் வரை தன் அடியாழத்தை அன்பு அறிவதில்லை' என்ற வரிகள் நினைவை நனைத்தன.
முகில்களிடையே இருக்கும் வானவில்லாய் பிரபல மனிதர்களின் ஜொலிப்பு. அவர்களுக்கு வாழ்க்கைப் பட்ட மகராசிகளோ தத்தம் ஆசைகள், கனவுகள், தேவைகள், ஏக்கங்களைக் கனியறியும் ஆவலில் தம் பூவிதழ்களை உதிர்த்துக் காத்திருக்கும் பழமரங்கள் போலாகின்றனர்.
கணவர் பாதி குழந்தைகள் பாதி கலந்து செய்யப்பட்ட இவர்களது தினசரிப் பொழுதுகளூடே கொண்டாட யாருமற்றுப் பரண்மேலேற்றிய பழங்குப்பையாய் இவர்களுக்குள் ஒளிந்திருக்கும் உள்ளக் குமைச்சல்களை தமக்குள்ளேயே புதைத்துக்கொண்டு நீர்த்துப் போகச் செய்கின்றனர்.
சகிப்புத் தன்மையும் விட்டுக் கொடுத்தலும், அர்ப்பணிப்பு உணர்வும் வெற்றிகரமான இல்வாழ்வுக்கு அத்தியாவசியமாகிறது. சாதனை மனிதர்களின் துணையாகிறவர்களுக்கு இவற்றின் சதவீதம் சற்றுத் தூக்கலாகவே இருந்தால்தான் இணைநலம் இனிதாகிறது.
“யாருக்கு மனைவியாக வாழ்ந்தாலும் வாய்க்கலாம்... ஆனால் கவிஞரின் மனைவியாக வாழ்வது கஷ்டம்” என்ற செல்லம்மா பாரதியின் வானொலியுரை (1951, திருச்சி வானொலி நிலையம்) வரும் தலைமுறைகளிலாவது மாறி ஒலிக்கட்டும்... ஒலிக்க வேண்டுமென்ற பிரார்த்தனையோடு விடைபெற்றோம்.
நவம்பர் 2010 'கிழக்கு வாசல் உதயம்' இதழில் வெளியானது.
கவிக்கோ அப்துல் ரஹ்மான், டி.எம். அப்துல் காதர், கவிஞர்கள் சிற்பி, இன்குலாப், நா.காமராசன், மேத்தா, வைரமுத்து,பாலா, தமிழன்பன்,
பி.சிதம்பரநாதன், முருகு சுந்தரம், அபி தேனரசன், புவியரசு, தமிழ்நாடன், தணிகைச் செல்வன், இந்திரன், காசி ஆனந்தன், நவகவி, கல்யாண்ஜி, கலாப்ரியா, கந்தர்வன், அறிவுமதி, வெ.சேஷாசலம், க.வை.பழனிச்சாமி, நாஞ்சில் ஆரிது, வைகை வாணன், இக்பால், பஞ்சு, ரவிசுப்ரமணியன், வசந்தகுமார்-இவர்கள் என் அங்கங்களைப் போன்ற சகோதரக் கவிஞர்கள். இவர்கள் என்னுள் நிறைந்திருக்கிறார்கள். எனவே, நான் நானல்ல; நான் மட்டுமல்ல. எல்லாரும் கலந்த ஒரு அவதாரம். ஆமாம்... நான் செத்தாலும் வாழ்வேன்!( மீரா கவிதைகள் நூல் முன்னுரையில் மீரா).
மீரா பலரை உருவாக்கியவர்; அம்முயற்சியில் தன்னை ‘உரு'வாக்கிக் கொள்ள மறந்தவர். மீராவின் பாடல்களில் கவித்துவ ஒளிக்கீற்றுகள் பலப்பல உள்ளன. ஆனால், அவரோ மற்றவர்களின் ஒளிச்சேர்க்கையில், தனது நிறத்தை இணைத்துக் கொண்டவர். தன்னை இழக்கத் துணிந்தவர்.(அறிஞர். தமிழண்ணல்)
உடல்நலக் குறைவால் தமது 63வது வயதிலேயே மரணம்(01.09.2002) தழுவிய அவருக்குக் கடந்த செப்டம்பரில் (23.09.2010) நெய்வேலியில் ஒரு நினைவுக் கூட்டம் நடந்தது.
அதில் கலந்து கொண்ட மீராவின் துணைவியார் சுசீலா அம்மையாரிடமும், மகள் கண்மணி பாண்டியனிடமும் அவசரமாய் ஓரிரு வார்த்தைகள் பகிர வாய்ப்புக் கிடைத்தது.
மறுநாள் மாலை, கண்மணி பாண்டியன் இல்லம் சென்று, ஆற அமர கவிஞர் பற்றிய நினைவுகளை, அவரது துணைவியாரிடம் பேச விழைந்தோம்.
அம்மையாரின் எளிமையான தோற்றமும், மாறாத புன்னகையும் வசீகரித்தது எங்களை.
கவிஞர் மீராவின் உன்னதங்களை, அவரது இலக்கிய நண்பர்கள் வாயிலாகவே வெகுவாக அறிகிறோம். பேரறிஞர் அண்ணா, கலைஞர் கருணாநிதி, அ. நல்லக்கண்ணு போன்ற அரசியலாரின் புகழ் மொழிகளையும் குறிப்பிடலாம்.
சாகாத வானம் நாம்/ வாழ்வைப் பாடும்/ சங்கீதப் பறவை நாம்/ பெருமை வற்றிப் போகாத/ நெடுங்கடல் நாம்/ நிமிர்ந்து நிற்கும்/ பொதியம் நாம்; இமையம் நாம்/ காலத்தீயில் வேகாத பொசுங்காத/ தத்துவம் நாம்... பேரறிஞர் அண்ணா போன்ற தலைவர்கள் அரசியல் தலைவர்கள் அடிக்கடி மேடையில் எடுத்தாண்ட மீராவின் கவிதையொன்றின் சில வரிகள் இவை.
அவருடனான 38 ஆண்டுகால (10.09.1964)-(01.09.2002) வாழ்தலில் ஒரு துணைவியாக கவிஞரைப் பற்றிய அனுபவங்களை கேட்டறியும் ஆவலை வெளியிட்டோம்.
தென்றலாக வருடும் மென்குரலில் துவங்குகிறார்...“எனக்கு கல்யாணம் செய்யும் போது 16-17வயசு. அபூர்வமான மனிதர் என் கணவர். சோர்வில்லாதவர். நகைச்சுவையாளர். யாரையும் கடிந்து பேசமாட்டார். எல்லாருக்கும் தன்னாலான நல்லதை செய்யப் பிரயாசைப்பட்டவர்.
ருசித்து சாப்பிடுவார். அசைவ பிரியாணியும், மீன் குழம்பும் ரொம்ப இஷ்டம். காபி ரொம்பப் பிரியம். கேட்கறப்போவெல்லாம் தரணும். ஆசிரியர் போராட்டத்துல கலந்துகிட்டப்ப சிறைக்குப் போய் வந்த பெறகு, ‘அங்க சாப்பாடெல்லாம் எப்படி'ன்னு கேட்டதுக்கு, ‘பிரமாதம், வீட்டைவிடக் காபி நல்லாவேயிருந்துச்சு'ன்னார். (சிரிப்பு)
கடைசியா உடம்பு முடியாமப் போனபோது கூட, ‘பத்தியமாச் சாப்பிட்டு 100 வயசு வாழறதை விட, விருப்பமானதைச் சாப்பிட்டு எந்த வயசிலயும் போகலாம்' அப்படீம்பார்.
இராத்திரி படுக்க ரெண்டு மணியானாலும் விடியக்காலையில 4-5 மணிக்குள்ள எழுந்திடுவார். பேராசிரியர் வேலையிலயிருந்து ஓய்வு பெற்ற பெறகும் கூட, பதிப்பிக்கிற நூல்களுக்கு அச்சுப் பிழை சரி செய்யறது, பேப்பர், இங்க் மத்த பொருட்கள் வாங்கிட்டு வரது, படிக்கிறது, எழுதுறது, தேடி வர்ற நண்பர்கள் கிட்ட பேசறதுன்னு நாள் பூரா ஏதாவது செய்துகிட்டேயிருப்பார்.
தினம் தினம் பயணத்துக்கும், புத்தகக் கட்டுகளை சுமந்து எவ்வளவு தூரமும் நடக்கவும் அசராதவர். வெளியே போனா கடைசி வண்டியாவது பிடிச்சு ஊருக்கு வந்து வீட்டில் படுத்தாத் தான் அவருக்கு நிம்மதியாயிருக்கும்.
இப்பவும் ஊருக்குப் போயிருக்கார்... வந்துடுவார்ன்னு தான் நெனைச்சு நெனைச்சு, ஒரேயடியாப் போயிட்ட துக்கத்தைக் கரைச்சுக்கறேன். சிவகங்கையில எங்க வீட்டுல 30 வருஷமா ஒரு அம்மா வேலை பாத்துச்சு. இப்பவும் நான் ஊருக்குப் போனா அப்படித்தான் சொல்லும்... “ஐயா ஊருக்குப் போயிருக்கார்ம்மா... வந்துடுவார், கவலைப் படாம இருங்க.”
கவிக்கோ விருது வாங்க சென்னை போன போது, என் தம்பி கார்த்திகேயன் வீட்டில் திருவான்மியூரில் ஒரு மாசமிருந்தோம். தினமும் சாயங்காலமானா அப்துல் ரஹ்மான், மேத்தா, இந்தியா டுடேயிலிருந்த விஸ்வநாதன் எல்லாரும் இவரைப் பார்க்க வந்துடுவாங்க. என் தம்பி, இவர், அவங்க மூணு பேர் எல்லாருமா பீச்சுக்கு வாக்கிங் போயிட்டு 8.30 மணிக்கு மேல வீடு திரும்புவாங்க. அந்த ஒரு மாசமும் என்னோடவே அதிக நேரமிருந்தார். ரொம்ப சந்தோஷமாயிருந்தேன் அப்ப.
இவ்வளவு வேலை செய்தவரை, இவ்வளவு பேரோடு பேசியவரை நம்மோட ஒரு மணி நேரமாவது பேச வைக்க முடியாமப் போனோமேங்கற ஏக்கம் எப்பவுமிருந்துச்சு. அதுவும், ஜெயலலிதா கண்ணகி சிலையை பீச்சுல இருந்து அப்புறப்படுத்தினப்போ தீர்ந்துச்சு. ‘அப்படியென்ன அந்த சிலை மேல பயப்படும் படி'ன்னு கேட்டேன் அவரை. அதிசயமா, ஒரு மணி நேரத்துல சிலப்பதிகாரம் காப்பியம் முழுக்க எனக்குப் புரியுற விதமா பாடம் மாதிரி சொன்னாரு. அந்த ஒரு மணி நேரப் பேச்சு இப்பவும் நினைவிருக்கு எனக்கு. மறக்கவே முடியாது.
இப்ப, அவர் இல்லாத ஒரு குறைதான்... எது இருந்தும் அவர் இல்லாதது பெரும் குறைதான் எனக்கு.”
காலமாகிப் போன தன் வசந்தகால நினைவுகளின் அழுத்தம் அவரின் குயில் குரலை இறுகப் பிடித்து கமறச் செய்கிறது.
“உங்க அண்ணிய ரொம்ப காலமாவே நான் புரிஞ்சுகிடாமயே இருந்துட்டேன் ரவி” எனக் கும்பகோணத்தில் வைத்துக் கடைசியாகப் பார்த்த போது மீரா தன்னிடம் வருந்தியதாக ரவி சுப்ரமணியம் தன் இரங்கல் கட்டுரையில் (மீரா சிறப்பிதழ்-மண்/3, பக்கம் 47) குறிப்பிட்டிருப்பார். மீராவின் நண்பர்கள் அனைவரும் அவரது துணைவியாரை அண்ணி என்று தான் அழைப்பர்.
அதைப் படித்த போது மீராவின் ஆதர்சக் கவிஞர் கலீல் கிப்ரானின் ‘பிரியும் வேளை வரும் வரை தன் அடியாழத்தை அன்பு அறிவதில்லை' என்ற வரிகள் நினைவை நனைத்தன.
முகில்களிடையே இருக்கும் வானவில்லாய் பிரபல மனிதர்களின் ஜொலிப்பு. அவர்களுக்கு வாழ்க்கைப் பட்ட மகராசிகளோ தத்தம் ஆசைகள், கனவுகள், தேவைகள், ஏக்கங்களைக் கனியறியும் ஆவலில் தம் பூவிதழ்களை உதிர்த்துக் காத்திருக்கும் பழமரங்கள் போலாகின்றனர்.
கணவர் பாதி குழந்தைகள் பாதி கலந்து செய்யப்பட்ட இவர்களது தினசரிப் பொழுதுகளூடே கொண்டாட யாருமற்றுப் பரண்மேலேற்றிய பழங்குப்பையாய் இவர்களுக்குள் ஒளிந்திருக்கும் உள்ளக் குமைச்சல்களை தமக்குள்ளேயே புதைத்துக்கொண்டு நீர்த்துப் போகச் செய்கின்றனர்.
சகிப்புத் தன்மையும் விட்டுக் கொடுத்தலும், அர்ப்பணிப்பு உணர்வும் வெற்றிகரமான இல்வாழ்வுக்கு அத்தியாவசியமாகிறது. சாதனை மனிதர்களின் துணையாகிறவர்களுக்கு இவற்றின் சதவீதம் சற்றுத் தூக்கலாகவே இருந்தால்தான் இணைநலம் இனிதாகிறது.
“யாருக்கு மனைவியாக வாழ்ந்தாலும் வாய்க்கலாம்... ஆனால் கவிஞரின் மனைவியாக வாழ்வது கஷ்டம்” என்ற செல்லம்மா பாரதியின் வானொலியுரை (1951, திருச்சி வானொலி நிலையம்) வரும் தலைமுறைகளிலாவது மாறி ஒலிக்கட்டும்... ஒலிக்க வேண்டுமென்ற பிரார்த்தனையோடு விடைபெற்றோம்.
நவம்பர் 2010 'கிழக்கு வாசல் உதயம்' இதழில் வெளியானது.
நேர்காணல்: நிலாமகள், http://www.nilaamagal.blogspot.com/


1.9.2003 ஆம் நாள் கவிஞர் மீராவின் முதலாவது நினைவு நாள். புதிய இலக்கித்தின் நாடியாய் நரம்பாய் எப்போதும் இயங்கிக் கொண்டிருந்த அச்சக அறையும் அலுவலக அறையும் ஏதோ ஒரு இனம் புரியாத மெளனத்தால் நிரம்பிக் கிடக்கின்றன. அறையின் உள்ளே போகும் ஒவ்வொருவரும் நின்று , தயங்கி உள்ளே நுழைகின்றனர். “ மீரா இங்கே தானே நிற்பார் இப்படித்தானே மாடியிலிருந்து வருவார்; இதுதானே அவர் உட்கார்ந்திருக்கும் இடம்” என்று எண்ணி எண்ணி நுழையும் ஒவ்வொருவரின் கால்கள் சிறிது தளரத்தான் செய்தன.
“ மரணம் என்பது இயற்கைதானே” என்று ஆயிரம் கவிதைகள் செய்த கவிக்கோ அப்துல் ரகுமான் மீராவின் பிரிவைத் தாங்க முடியாமல் துயரத்தின் உருவமாய் அமர்ந்திருக்கிறார் கவிஞர் சிற்பி பேராசிரியர் பாலா பேராசிரியர் சுபாசு முதலிய பெருமக்கள் விழாவின் பணிகளை முறைப்படுத்துகின்றனர்.
முதலாம் நிகழ்ச்சி கவிஞரின் படத்திறப்பு. படத்தை திறந்து வைத்தவர் சிவகங்கை அரச குடும்பத்தைச் சார்ந்த உயர்திரு வே. திருவரங்கராசன் அவர்கள் புகழ் என்னும் மலர் பூத்த பேராலமரம் தான் உங்களுக்குத் தெரியும் எனக்கு அது பயிரான நாற்றாங்கால் காலத்திலிருந்தே அறிமுகம் என்று கவிஞருடனான அநுபவங்களை திருவரங்கராசன் கண்கள் பணிக்க எடுத்துரைத்தார் . மன்னர் கல்லூரிச் சிக்கல்களில் தனக்கு நேர்ந்த தடைகளையும் மீராவ்ின் நியாயமான போராட்ட உணர்வுகளையும் எடுத்துரைத்தார்.
“ மீராவோடு நான்” என்ற கருத்தரங்க நிகழ்ச்சி கவிஞர் சிற்பிதலைமையில் அமைந்தது. நட்புறவு -சகோதர பாசம் என்ற உணர்வுகளின்
விளிம்பில் மெய் சிலிர்த்து நின்ற கவிஞர் சிற்பி ஓர் அற்புதச் சிற்பத்தைச் செதுக்குவது போலவே சின்னச் சின்னக் கவித்துவச் சொற்களால் மீராவின் பண்புகளைத் தீட்டிக் காட்டினார். பல்கலைக் கழகப் பாடத் திட்டக் குழுவில் மீரா இருந்த போது பாடக்களைப் பார்ப்பதோடு நூலாசிரியரின் வாழ்க்கைப் பாடுகளையும் மிகுந்த பரிவோடு மீரா சுவைத்து நூல்களைத் தேர்வு செய்வார் என்று சிற்பி குறிப்பிட்டார். மதுரை காமராசர் பல்கலைக் கழக ஆசிரியர் மன்ற நிறுவுனரும் சிவகங்கை கல்லூரியில் மீராவுடன் பல ஆண்டுகள் பணியாற்றியவருமான பேராசிரியர் நா. தருமராசன் “ மீராவும் நானும் எதிர் எதிர் முரன்பாடுகளைக் கொண்டு ஒருவரால் ஒருவர் என வளர்தோம். முரன்பாடுகளைக் கொண்டிருந்தாலும் பொது நலம் சமுதாய மேம்பாடு என்று வரும் போது இணைந்து சாதிக்க முடியும் வெற்றி பெற முடியும் என்பதற்கு எங்கள் வாழ்க்கையே சாட்சி” எறு உரைத்தார்.
“வயதால் சிறியவராகிய அவர் முந்திக் கொண்டு விட்டாரே என நெகிழ்ந்தார். அடுத்து வந்த கவிஞர் க..வை பழனிச்சாமி ,” மீரா எழுதத் திட்டமிட்ட நாவல் நமக்குக் கிடைக்கவில்லை. அந்த நாவலின் கதா நாயகன் வேறுயாருமல்ல மீரா தான் நாயகன் .ஓர் அற்புதமான கவிஞன் படைக்க இருந்த நவீனம் நமக்குக் கிடைக்காமல் போனது. தமிழ் இலக்கியத்திற்கு ஏற்பட்ட ஈடு செய்ய முடியாத நஷ்டம்” என்று வருத்தத்தோடு சுட்டிக் காட்டினார்.. மீரா செய்த ஓயாத பயணங்களின் போதெல்லாம் அவருடைய பொருளாகப் பெட்டியில் நூறு ரூபாய் மட்டுமே பெறுமானமுள்ள சட்டையும் வேட்டியும் தான் இருக்கும். மற்றபடி பெட்டிக்குள் இளைஞர்கள் எழுதிய இலக்கியங்களின் கையெழுத்துப் பிரதிகள் தான் நிரம்பிக் கிடக்கும் என்றார்.. தனது மூன்று புத்தகங்களையும் மீராவின் அகரம் வழியே அச்சிட்டு வெளியிட்ட உணர்வுகளை பேராசிரியர் பு. ராசதுரை நேசம் மிகுத குரலில் எடுத்துரத்தார். நூலுக்குப் பெயர் வைத்தல், ஆசிரியர் குறிப்பை எழுதுதல், அட்டையை நேர்த்தி செய்தல், பிழையின்றி அச்சடித்தல் என்று இத்தனை பணிகளையும் ஒரு சேரப் பார்த்த மீரா இல்லையே என்று ராசதுரை மனம் கலங்கினார். ஆனந்த விகடனில் வெளியான தனது சிறுகதையைப் படித்து உடனே ஒரு பாராட்டுக் கடிதமும் எழுதி , பிறகு கதைகளை அவராகவே கேட்டு வாங்கி வெளியிட்ட மீராவின் பெருந்தன்மையை தனுஷ்கோடி ராமசாமி உணர்ச்சியுடன் சுட்டிக் காட்டினார்.
அடுத்துப் பேசிய டாக்டர். ம.. பெ சீனிவாசன் மீராவின் மரபுக் கவ்ிதைகளின் சிறப்புகளை எடுத்துரைத்தார். ஆசிரியர் மாணவர் என்னும் உறவை மிகவும் நெருக்கமாக்கியவர் உருக்கமாக்கியவர் மீரா என்றும் சுட்டிக் காட்டினார். எழுத்தாளர்தேனி சீருடையான் கவிஞரின் மூன்றும் ஆறும் நூல்தான் தொடர்பை ஏற்படுத்தியது என்றும் கடை என்ற தனது நாவலை மீரா அதன் உள்ளடக்கம் கருதி வெளியிட்டார் என்றும் குறிப்பிடார். கலை பண்பாட்டு மையத்தின் உதவி இயக்குநர் நா. சுலைமான் மீராவின் எளிய அணுகு முறைகள் இனிய உரையாடல்கள் பற்றி நினைவு கூர்ந்தார். விஜயா பதிப்பகம் வேலாயுதம் கோவையில் என்னைப்போல் யார் வேண்டுமானாலும் புத்தகம் வெளியிடலாம் ; சிவகங்கைப் பகுதியிலிருந்து நேர்த்தியாய் கால ஓட்டம் உணர்ந்து புதிது புதிதாய் வேறு யாரால் வெளியிட முடியும் ? மீராவால்தான் முடியும் என்றார். சின்ன சின்ன உணவு விசயங்களில் அதே போல் மலர் தயாரித்தல் போன்ற பெரிய விசயங்களில் மீராவின் செயல்பாடுகள் மாசில்லாத குழந்ந்தை மனம் கொண்டவையாக இருக்கும் என்று டாக்டர் மோஹன் நினைவு கூர்ந்தார். மீரா சுவை மிக்க சம்பாஷணைக் காரர் என்றும் அப்படி ஒரு முறை பேசிக் கொண்டிருந்த போது தான் “ அன்னம் விடு தூது” பத்திரிக்கையின் வடிவ அமைப்பு உருவானது என்றும் , இளம் கவிஞர்களில் கவிதைகளை “நவ கவிதை வரிசை” என்று மீரா வெளியிட்டது கவனிக்கப் பட வேண்டிய பெரிய சாதனை என்றும் குறிப்பிட்டார்.” நான் தமிழ்ப் பணி செய்கிறேன் என்று சொல்லக் கூடிய பெருமை கல்லூரிப் பேராசிரியர்களுக்குள் மீராவுக்கு மட்டுமே உரியது என்று பாராட்டிய கவிஞர் கந்தர்வன், மீரா இல்லை என்றால் தனது படைப்புகள் நூலாகியிருக்க முடியாது என்றார். எட்டைய புரம் பாரதி நினைவகக் காப்பாளர் இளசை மணியன் பாரதி மீது மீரா கொண்டிருந்த அளப்பரிய மரியாதையைச் சுட்டிக் காட்டினார். எட்டையபுரம் பாரதி விழா தொடர்ந்து சிறப்பாக நடைபெற மீரா வழிவகை அமைத்துத் தந்ததை பெருமிதத்துடன் நினைவு கூர்ந்தார். என்னை அன்புடன்” அண்ணன்” என்றழைக்கும் தம்பி மீராவை இழந்தது பெரிய இழப்பு என்று பேராசிரியர் நா. இலக்குமணப் பெருமாள் உள்ளம் நெகிழ்ந்தார். தொடக்க காலத்திய உறவுகளைச் சொல்லுவார் என்று மிகவும் எதிர் பார்க்க்கப் பட்ட கவிஞர் நா. காமராசன் மிகச் சுருக்கமாக முடித்துக் கொண்டார்.
கவிதை வாசிப்பு நிகழ்ச்சியில் அறிவு மதி , மு. பழனிஇராகுலதாசன், சுபாசு, ரவி சுப்பிரமணியன் , பிரான்சிஸ் கிருபா, திலகபாமா ஆகியோர் பங்கேற்றனர். கவிஞர் மீராவின் பன்முக ஆளுமை குறித்தும் குறிப்பாக அவர் நாலா பக்கங்களிருந்தும் ஜன்னல்களைத் திறந்து வைத்து பல்வேறு சோதனைப் படைப்புகளை வெளியிட்ட துணிவு குறித்தும் கவிஞர்கள் சுட்டிக் காட்டியிருந்தனர்
விவாதங்கள்- விமர்சனங்கள்
என்ற அமர்வுக்குத் தலைமை ஏற்ற பா. ஜெயப் பிரகாசம் தமிழ் இலக்கியச் சூழலில் குழு மனப்பான்மை பெருகி வ்ிட்டது என்றும் அதனால் ஒரு பக்கம் சார்ந்த கருத்துக்களே திட்டமிட்டு பரப்பப் படுகின்றன என்றார். ஜெயகாந்தன் எழுத்துக்களையே மறுதலிக்கும் அளவுக்கு குழு மனப்பான்மை குரூரம் அடைந்து விட்டது என்றும் மீரா நினைவு நாளைக் கொண்டாடும் போது அர்த்தமுள்ள விவாதங்கள் கட்டமைக்கப் படவேண்டும் என்றார்.
பேராசிரியர் பஞ்சாங்கம் மேலை நாட்டு இலக்கிய அலைகள் பற்றிய விமர்சன நூல்கள் தமிழில் போதுமான அளவு மொழியாக்கம் செய்யப் படவில்லை
என்றும் மீராவின் பெயரால் கூடும் இலக்கிய ஆர்வலர்கள் இது குறித்து ஆவன செய்ய வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொண்டார்..
முதலாம் ஆண்டு நினைவு நாளில் “அகரம்” சார்பாக மீராவின் கட்டுரைகள்”, “காலத்தின் குரல்” என்ற இரண்டு நூல்கள் வெளியிடப்பட்டன கட்டுரை நூலை அறிஞர் தமிழண்ணல் வெளியிட விற்பனை வரி விளக்க இதழின் ஆசிரியர் மு. மாரிமுத்து பெற்றுக் கொண்டார். “காலத்தின் குரல்” நூலைப்பேராசிரியர் தர்மராசன் வெளியிட நா. சுலைமான் பெற்றுக் கொண்டார். நூல் வெளியீட்டு நிகழ்ச்சியின் சிறப்புரையாக தமிழண்ணல் பேசும் போது “ மீரா என் மாணவர் ஆனால் என்னை அண்ணன் என்றே பாசமுடன் அழைப்பார். என் மணி விழாவுக்கு ஓர் அற்புதமான மலர் ஒன்று வெளியிடார் . பாரதி பாரதி தாசன் ஆகியோரிடம் ஒரு பன்முகப் பார்வை இருந்தது. இதை நாம் நமது தலைமுறையினர் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்றார்.
கவிஞர் மீராவின் முதலாம் ஆண்டு நினைவு நாளையொட்டி கோவை விஜயா பதிப்பகம் வேலாயுதம் அவர்கள் அறிவித்துள்ள “ மீரா விருது” கவிஞர் ஒருவர் படைத்த முதல் கவிதைத் தொகுதிக்கு ரூ5000/- பாராட்டுப் பத்திரம் என்று அறிவிக்கப் பட்டது..
இந்த ஆண்டுக்கான பரிசை கவிஞர் பிரான்சிஸ் கிருபா தன்னுடைய “ மெசியாவ்ின் காயங்கள் “ என்ற நூலுக்குப் பெற்றார்.ஒவ்வொரு ஆண்டும் விஜயா பதிப்பகத்தின் சார்பாக வழங்கப்படும் என்று உரத்த கரவொலிக்கு இடையே வேலாயுதம் அறிவித்தார்.
நூலையும் கவிஞரையும் பாராட்டிப் பேசிய மதுரை காமராசர் பல்கலைக் கழகத்தின் துணை வேந்தர் ப. க பொன்னுசாமி தன்னுடைய நூலை வெளியிட மீரா எடுத்துக் கொண்ட அரிய முயற்சிகளை வியந்து பாராட்டினார்.
பரிசுக்கு உரிய நூலின் சில அம்சங்களைப் பாராட்டிவிட்டு நூலில் இடம் பெற்றுள்ள சில பாலியல் விகாரக் கவிதைகளுக்காக மிகவும் வருந்துவதாகவும் தெரிவித்தார். இனி எழுதும் போது இளம் கவிஞரும் எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும். தேர்வு செய்கிற குழுவினரும் எச்ச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொண்டார்
இந்த விழாவின் மிக முக்கியமான நிகழ்வுகள் கவிஞர் மீரா நினைவகமாக ஆக்குவது என்று எடுக்கப்பட்ட தீர்மானமும் அதற்கான செயல் திட்டங்களும் ஆகும். பெரிய அளவில் நிதி திரட்டி நினைவகம், படிப்பகம், நூலகம் ஆகியன அமைத்து ஆண்டு தோறும் மீரா நினைவை கவிஞர் விழாவாக நடத்துவது என்று அறிவிக்கப் பட்டது.
இன்னொரு முக்கிய நிகழ்ச்சி கவிஞரின் முதலாம் நினைவு நாளில் சாகித்திய அகாதமி தன்னை இணைத்துக் கொண்டு” என் சாளரத்தின் வழியே” என்ற நிகழ்ச்சியை ஏற்பாடு செய்தது ஆகும். தமிழக அகாதெமியின் திட்ட அலுவலர் டாக்டர் இளங்கோவன் மீராவுடன் அகாதமி இணைந்து பெருமைபெறுகிறது என்றார். மீரா நினைவக நிதி பற்றியும் அதன் செயல் பாடுகள் பற்றியும் பேசிய பேராசிரியர் சாகித்திய அகாதமியின் உறுப்பினர் பாலச்சந்திரன் இதுவரை பெரிய பெரிய அரங்குகளில் நடந்த அகாதெமி கவிஞர் மீராவுக்காக சிவகங்கையின் வீதிக்கே வந்துள்ளது என்றார்
முதலாவது நினைவு நாளில் திரண்டிருந்த அனைவருக்கும் மீரா அமைத்த இலக்கிய ராஜ பாட்டை தொடர்ந்து மேலே மேலே செல்லும் எனும் நம்பிக்கை நெஞ்சமெல்லாம் நிரம்பியிருந்தது . அதற்கு இரண்டு காரணங்கள் ஒன்று தந்தையைப் போல் தாகமும் வேகமும் கொண்டு செயலாற்றிக் கொண்டிருக்கும் கதிர்,
இரண்டு விழா நிகழ்ச்சியின் போது மீராவின் சாகாத வனம் கவிதையை மீராவின் பேத்தி பிரபஞ்சனா இசைத்து வழங்கியது.